N_efertiti
Kayıtlı Üye
Çocukluk anılarıma baktığımda kendim, ailem ve etrafımdakilerle ilgili hatırladığım ilk anılar 2,5 yaşıma dayanıyor. Mahallemizde herkes herkesi severdi, kimse kimsenden korkmazdı, bir evde yemek pişse bütün mahalle yerdi. Zamanla aynı apartmanda oturduğumuz insanlara bile selam vermez, mahallemizde ki insalardan korkar olduk. Aynı çatı altında yaşayan ailelerin fertleri bile birbirini sayıp sevmiyor. Ve insanlarda sevgi algısı değişmeye başladı. Eskiden Seni Seviyorum kelimesi yeterli gelirken şimdi bunun ispatı gerekli. İnsanların sevgiyi gösterme şekilleri ve sevgiyi algılama şekilleri değişti çünkü. Saf, karşılıksız sevgi yok denecek kadar az. Bunu yerini fiziksel temasın getirdiği hazlar aldı. İnsanlar bu hisleri sevgi sanıyor çünkü.