Annem (62 yaşında) bana bir gün dedi ki: Otobüste gençken hep ayakta yolculuk yapardım. Çünkü benden büyüklere yer verirdim. Bu yaşıma geldim, hala ayakta yolculuk yapıyorum. Çünkü gençlerden kalkıp yer veren yok...
Ben kendi adıma düşündüğüm zaman, aynı şeyi bende söyleyebilirim. Fakat şu da bir gerçek ki, bu yeni nesli yetiştiren de biziz. Hep çocuklarımız rahat olsun diye gerekirse "eşşek" gibi çalışıyoruz, zorluk çekmesin diye herşeyi üstleniyoruz ve kendimizi sıkıntıya sokuyoruz. Onlara "gelecek" hazırlıyoruz aklımızca.. Hani derler ya, balık verme, balık tutmayı öğret! Biz tutmayı öğretmiyoruz, sadece veriyoruz.. SOnra bu çocuklar niye böyle yetişti diye düşünüp duruyoruz..
Sevgili Ori24 dediğine katılıyorum, fakat bunu biz kendi kendimize yaptık.. Ve yeni nesil 40'lı yaşları aşınca, sonraki nesile de kendi annesi babası gibi olmayı öğretmeye çalışacak.
Gerçekten anneniz çok haklı sevgili Janet. Benim gözümün önünde bu tip şeyler dahi oldu ve beraber büyüdüğüm nesilden tiskindim. 10 dk. ayakta durmayı beceremeyen gençlere fazla umut bağlamamak gerek artık. Bitmiş artık bu gençlik sadece içinde 3-5 sağlam kalmış. Onları yetiştiren anne babayada helal olsun. Benim çocuğum olursa eğer evlenirsem tabi çocuğuma dediğiniz gibi hazıra konmayı değil çalışıp emek verip almayı öğreteceğim. Hazır konmak tembelliktir.