Evet maalesef doğru düzgün kahvaltılık bile alamayanlar habire çocuk yapma telaşında çok değerli! genlerini dünyaya yaymadan gitmek istemiyorlar. Çocuğa bırakacak en azından bir evin yoksa dünyaya getirdiğin çocuktan minnettarlik bekleme, başkalarına ucuz hizmetli yaparak bir de ana baba hakkı edebiyatı yaparlar.
Çocuk sahibi olmanın tek anlamlandırabildiğim şekli zaten dünyaya gelmiş ve annesiz babasız olan bir çocuğu evlat edinmek. Çocuk yapanların samimiyetine inanmıyorum çoğu zaman. O çocuğu gerçekten seviyorsan senin dna'nı taşıyıp taşımamasının zerre önemi olmamalı. Daha geniş bir perspektifte bakarsak da gerçekten sevebilme kabiliyetine sahipsen de bir hayvanı sevmekle bir çocuğu sevmek senin için farklı olmamalı. Gel de bunu incel erkeklere, türk aile yapısına hatta tüm geleneksel aile yapılarına anlat işte. Hepsi bencil ve sevmeyi bilmiyor. Nefretini onlara karşılık veremeyecek hayvanlardan çıkarıyorlar. Elbet bir gün bunun da bedelini misli misli ödeyecekler.
Ebeveynlerin çocuğa mal/mülk bırakma gibi bir zorunluluğu yok. Miras için minnettar olabilirsin ama miras bırakmayan bir ailede dünyaya geldiğin için aileye kahırlanamazsın. Onlar kendi bireysel hayatlarını kurdular ve kendilerince yapı inşa ettiler, çocuk da kendine göre bir yapı inşa edecek.
Bence konu miras mal mülk bırakmama hayıflanması değil de, insanî yaşamdan bahsediliyor.. demek istenilen;
Neye göre insani yaşam ? İnsan sadece rasyonel akılla hareket eden bir varlık değil. Kültürel, biyolojik, duygusal ve kaderci etkiler altında yaşıyor. Özellikle de eğitim seviyesi düşük bireyler daha geleneksel ve daha kaderci bir tutuma sahip. Bknz 'Çocuk rızkı ile gelir' söylemi.. Bu düşünceye sahip bireyleri ve sıkı sıkıya tutundukları inançları değiştirebileceğinizi mi sanıyorsunuz ? Ya da sahip oldukları bu inançların tek sebebi doğru eğitilememiş olmaları mı ?
Sakin
.Türkiye'nin belli kesimlerinde de zır cahil eğitimsiz fakir sefil lümpen tayfada üreyip duruyor bunlara zaten hepimiz karşıyız.. söylemim bu değil.
Bir derste bu konuyu işlemiştik.Elli sayfalık bir kitap vardı.Anaokulu çocuklarında karşılaşılan sorunlar bu kitapta anlatılıyordu.Dediğiniz gibi çocukta dokunma durumu olabiliyor.Çocuk çoğunlukla evde anneye babaya temas ettiğinden oradaki öğretmene de dokunabiliyor.İfade etmek çok bir fayda sağlamıyor ama çocuk bu konu da uyarılabilir.
Geleceğe dair bir söylem nasıl kaderci değildir ? Allah onun rızkını verir söylemi tamamen romantize edilmiş bir kaderciliktir.
İşte bu tabir sana göre insani yaşam. Her ebeveyn için geçerli bir bakış açısı değil. Haliyle aileler arası değişkenlik gösteren kriterler.. Kimisi için içlerinden sadece 2 tanesini karşılayabiliyor olması yeterli, kimisi için ise hiçbiri önemli değil çünkü geleneksel bakış açısı ile gelen toplum baskısı çocuk sahibi olmasını dile getiriyor.. Ve bu kişi evlilik içerisinde, özellikle kadınlık özelinde baskı altında kalıyor.
Aynen öyle. Kendi ailelerimizden görmediklerimizi yetersizlik olarak algılayıp, diğer aileleri de yetersiz olmakla suçluyoruz. Bizlere göre herkes yeterli mi ? Tabii ki değil.. Fakat yetersizlik içerisinde mutlu olanlar da var, yeterlilik içerisinde mutsuz olanlarda.
Evet haklısınGeleceğe dair bir söylem nasıl kaderci değildir ? Allah onun rızkını verir söylemi tamamen romantize edilmiş bir kaderciliktir.
İşte bu tabir sana göre insani yaşam. Her ebeveyn için geçerli bir bakış açısı değil. Haliyle aileler arası değişkenlik gösteren kriterler.. Kimisi için içlerinden sadece 2 tanesini karşılayabiliyor olması yeterli, kimisi için ise hiçbiri önemli değil çünkü geleneksel bakış açısı ile gelen toplum baskısı çocuk sahibi olmasını dile getiriyor.. Ve bu kişi evlilik içerisinde, özellikle kadınlık özelinde baskı altında kalıyor.
Tam da bunu açıklayıcı cümle yazmıştım ama anlaşılmadı sanırım
Aynen öyle. Kendi ailelerimizden görmediklerimizi yetersizlik olarak algılayıp, diğer aileleri de yetersiz olmakla suçluyoruz. Bizlere göre herkes yeterli mi ? Tabii ki değil.. Fakat yetersizlik içerisinde mutlu olanlar da var, yeterlilik içerisinde mutsuz olanlarda.
Evet zaten bir çocuğu toplum yetiştirir aslında. Toplum açık fikirli ve etik değerlere bağlı olursa toplumun yeni gelen bireyleri de öyle olur. Aile bir yere kadar çocuğu yetiştirebilir, kalanı toplumun bütününün elinde. Bu yüzden kutsal olan aile değil. Kutsal olan insanı insan gibi yaşatabilmek. Emeği, bedeni sömürülmeden eşit ve adil bir toplumda refah içinde yaşatabilmek. Aile kutsal diye başımızın etini yiyenler sözde bizi kandırmaya çalışıyor ama herkes neyin ne olduğunun farkında.
Aslında insanın öz benlik farkındalığı olursa, toplum kalıplarından sıyırılır. Yaş 14 ve üstü olsa yeter. Aile ve toplum çocuğu bir yere kadar yetiştirir, gerisi tamamen kişinin kendisine kalmıştır. Kişi her şeyden bağımsız, kendi için bir yol çizebilir. Kendine öğretilen kalıpları hemen arkasında bırakabilir. Bu da demektir ki, kişinin çocuklukta gördüğü eğitim o kadar da önemli değildir. Bunı yapmamayı seçenler ise, zaten kendi seçimi olduğu için, toplumun ve ailesinin kalıplarına uyar.
sosyal medyanın bu kadar ileri gitmemesini dilerdim belki o zaman algoritmalar ilgi alanına yön vermez gerçekten merak edilenler üzerine gelişim sağlayabilirdi gençler.. bu dünyada yaşıyorsan kendini muhafaza etmen artık çok güç.. es kaza clickbait bir başlığı merak ettin izledin diyelim o platform benzer akışa giriyor.. teknolojiyi bilinçli kullanmıyor gençler ve hatta aileleri de.. tiktok şiddet ve cinsel öğelerin normalleştirildiği, instagram gösterişin klas kabul edildiği yerler.. bu platformlar dururken neslin de ailelerin de bir uyanış yaşaması mümkün görünmüyor.. dünya göç edilmesi gereken bir yer.. umarım uzun sürmez..