Bazen bir kadın, arabasında direksiyona yaslanıp sessizce ağlar.
Bazen banyoda, bazen yatağın ucunda...
Kimsenin görmediği anlarda dağılır.
Sonra yüzünü yıkar, derin bir nefes alır ve hayatın içine geri döner.
Sanki hiçbir şey olmamış gibi.
Kadınların duygusal yükleri genellikle sessizlik içinde taşınır. Çoğu, yaşadıklarının yarısını bile anlatmaz.
Yardım istemez, çünkü güçlü olması gerektiğine inanır.
'Ben hallederim' cümlesi, bazen bir beceriden çok bir hayatta kalma stratejisidir.
Birçok kadının gücünün arkasında derin bir yorgunluk vardır.
O yorgunluğun arkasında da pes etmeyi reddeden bir kalp.
Bu yüzden her kadının yolculuğuna saygı duymak gerekir.
Gösterdiklerine değil, taşıdıklarına bakarak..
Çünkü birçok kadın, dünyayı omuzlarında zarafetle taşırken kendi ağırlığını kimseye yüklemez.
Sevgili kadınlar,
Görülüyorsunuz.. Hissettikleriniz geçersiz değil.. Yorulmanız zayıflık değil..
Ve her şeyi tek başınıza taşımak zorunda değilsiniz..
Alıntı_
Özgürce yaşadığımız, emeklerimizin görüldüğü, eşitliğin ve adaletin var olduğu bir dünya dileği ile..
Bugün ve her gün ; yaşam hakkımızı, emeğimizi ve onurumuzu savunmaktan vazgeçmeyeceğiz.