Açıkçası henüz Jung okumuş değilim İnsan ve Sembolleri eseri kitaplığımda okunmak için bekliyor ancak arketiplerin mantığını okuduğum diğer kitaplardaki tali bilgilerden az çok anladığımı zannediyorum. Öncelikle şunu söyleyeyim sembollerin işlevsiz olduğunu düşünmüyorum ancak işlevini nasıl kazandığıyla ilgili bir nebze fikir yürütmek istiyorum, yüzeysel olacağını da belirteyim. İnsan için bir değeri kayıt altına almanın ilk ve belki tek yolu sembolleri kullanmak bu Güney Amerika halkları için ipliğe düğüm atarak ya da Batı Asya toplumları için çiviyazısı üzerinden her nasıl geliştirilmiş olursa olsun bir bilgi depolama aracı olarak kullanıldı ki çok çok daha evveliyatında belki Goril Koko gibi primatların yaptığı gibi konuşmadan önce işaretleri kullanıyorduk bilgiyi aktarmak için. Ve kitleleri, bilinçleri, uzay zamandaki tanımı güç ağı tek bir sembol üzerindeki anlam bütünlüğüne ikna ederek aynen hint devaları gibi binlerce yıl süregelen bir enerji aktarımı yoluyla metafizik bataryalara dönüştürdük, anlam bataryaları. Jung bunu güneş gibi çok temel semboller üzerinden arketipler olarak adlandırıyor ancak bu mevzuyu ben Allah'ın 99 ismi üzerinden anlamlandırıyorum biraz bu isimler muhtemelen evveliyatı da olan ve koşulsuz kudret sahibi bir varlığı tanımlamak için fikir birliğiyle sözlüklerde yerini almış, insanlar İslamiyet'in evvelinden bu yana bu isimlerde kudret görmüş ve zikrederek, iman ederek, niyetleriyle çok güçlü kelamlara dönüştürmüş. Bugün de bu enerjiyi belli sayılarda belli ritüeller eşliğinde zikrederek, kullanarak pay almaya çabalıyoruz misal havas ilmi neredeyse tamamen bunun üzerine inşa edilmiş pratik olarak ki vefk, cifr gibi ilimler köken olarak cahiliye döneminde dahi arkaik kalacak zamanlara tarihlenir. Bunun bir de sigiller ya da rünler gibi her topluma ve ekole özgü kullanım ve kudret alanları var. Sembollerle yaşanır mı bilemiyorum insan paranoyak bir hale bürünür gibi geliyor ancak göz ardı edilemeyecek kadar içimize işlemiş durumda.
