Elnora_alila
Moderator

İskandinav mitolojisinin merkezinde, bütün dünyaları birbirine bağlayan görkemli bir ağaç bulunur: Yggdrasil. Kökleri yeraltının derinliklerine uzanırken dalları gökyüzüne doğru yükselir. Böylece Yggdrasil, varoluşun farklı katmanlarını tek bir canlı yapı üzerinde bir araya getirir.
Yggdrasil'in çevresinde İskandinav mitolojisinin birçok önemli varlığı yer alır. Ağacın dallarında bir kartal bulunur. Köklerinin altında ise Níðhöggr adlı ejderha ya da yılan benzeri yaratık, ağacı kemirir. Ağacın gövdesi boyunca Ratatoskr adlı sincap dolaşır ve yukarıdaki kartal ile aşağıdaki Níðhöggr arasında haber taşır. Ağacın çevresinde yaşayan diğer hayvanlar da onun canlı ve sürekli hareket halindeki bir kozmik varlık olduğunu gösterir.
Yggdrasil'in kökleri farklı dünyalara uzanır. Bunlardan biri tanrıların dünyası Asgard'a, biri insanların yaşadığı Midgard'a, biri de devlerin dünyası Jotunheim'a bağlanan kozmik düzenin parçalarıyla ilişkilidir. Ağacın kökleri aynı zamanda kader, bilgelik ve ölülerin dünyasıyla bağlantılıdır. Böylece yukarıdaki tanrısal dünya, insanların yaşadığı orta dünya ve aşağıdaki karanlık bölgeler birbirinden kopuk alanlar olmaktan çıkar. Yggdrasil bunları aynı varoluş ağının parçaları haline getirir.
Ağacın en dikkat çekici özelliklerinden biri, onun yalnızca dünyaları birbirine bağlamaması, aynı zamanda yaşamın ve ölümün döngüsünü de üzerinde taşımasıdır. Sürekli tehdit altında olmasına rağmen varlığını sürdürür. Köklerini kemiren Níðhöggr, ağacın üzerindeki canlılar ve onu etkileyen diğer güçler, kozmik düzenin hiçbir zaman tamamen durağan olmadığını gösterir. Dünya ağacı yaşar, zarar görür ve yine de ayakta kalır.
Yggdrasil'in anlamı özellikle Odin'in hikayesinde daha da derinleşir. Bilgiye ulaşmak isteyen Odin kendisini ağaca asar ve dokuz gece boyunca, mızrakla yaralanmış halde, ağacın üzerinde asılı kalır. Bu deneyimin sonunda rünlerin gizli bilgisine ulaşır.
Yggdrasil'de yukarı ile aşağı, yaşam ile ölüm, tanrılar ile insanlar ve görünen ile görünmeyen birbirinden tamamen ayrılmış değildir. Hepsi aynı ağacın farklı bölgelerinde bulunur. Kökler geçmişe ve görünmeyene doğru inerken dallar göğe doğru yükselir, gövde ise bu iki yön arasında bağlantı kurar. İskandinav kozmolojisinde bütün varoluşun birbirine bağlı olduğunu gösteren merkezi bir imgedir.
Kökenleri ve Anlamlarıyla Efsaneler ve Mitler, Philip Wilkinson