son zamanlarda ölecekmiş gibi hissetmek

nix

Kayıtlı Üye
nasıl tarif etsem bilemiyorum ama artık bir şeyler bitmiş gibi devamı gelmeyecek gibi kısacası ölecekmiş gibi hissediyorum bunu fiziki dünyadan ziyade nasıl açıklasam sanki ruhumu böyle iplerle dolamışlar dolamışlar sıktıkça sıkıyolar ve sonu geliyo yeni bi hayatım mı olur bilmiyorum bu dünyada ömrüm mü bitti onuda bilmiyorum korku anksiyete hissetmiyorum sadece garip bi his içerisindeyim uzun zamandır umarım bunun sonu güzel bi yere varıyordur e bunu neden buraya yazdın diye soracak olursanız bu forumda çok fazla ruhu derin insan var normal hayatımda içime attığım veya soramadığım şeyleri burada tartışmak bana iyi hissettiriyor.
Özetleyecek olursam bir eşikte gibiyim bu eşikten geçme zamanım geldiğinde ne olacak bilmiyorum
 
Öleceğini tek bilen canlı türü insandır. Buna rağmen ölmümü bir yanılsama gibi yaşar. Yalısmadan çıkıp bir gerçekliğe dönüşürse Buda bir anksiyete olmuş olur.

6 aydan uzun süredir devan ediyorsa bir uzmana başvurun lütfen. Yeni başladı ve başla semptom yoksa yakında geçecektir.
 
Öleceğini tek bilen canlı türü insandır. Buna rağmen ölmümü bir yanılsama gibi yaşar. Yalısmadan çıkıp bir gerçekliğe dönüşürse Buda bir anksiyete olmuş olur.

6 aydan uzun süredir devan ediyorsa bir uzmana başvurun lütfen. Yeni başladı ve başla semptom yoksa yakında geçecektir.
siz söyleyince fark ettim özellikle son 6 ay içinde ara ara bu his gidip geliyodu anlık olarak ancak son 1 aydır daha yoğun yaşıyorum bu garip hissi
 
nasıl tarif etsem bilemiyorum ama artık bir şeyler bitmiş gibi devamı gelmeyecek gibi kısacası ölecekmiş gibi hissediyorum bunu fiziki dünyadan ziyade nasıl açıklasam sanki ruhumu böyle iplerle dolamışlar dolamışlar sıktıkça sıkıyolar ve sonu geliyo yeni bi hayatım mı olur bilmiyorum bu dünyada ömrüm mü bitti onuda bilmiyorum korku anksiyete hissetmiyorum sadece garip bi his içerisindeyim uzun zamandır umarım bunun sonu güzel bi yere varıyordur e bunu neden buraya yazdın diye soracak olursanız bu forumda çok fazla ruhu derin insan var normal hayatımda içime attığım veya soramadığım şeyleri burada tartışmak bana iyi hissettiriyor.
Özetleyecek olursam bir eşikte gibiyim bu eşikten geçme zamanım geldiğinde ne olacak bilmiyorum
Tekdüze bir hayat ve amaçsızlık. İpleri elinizden kaçırınca ve kontrol yavaş yavaş yitirilince bu hissiyata girmeniz doğal bir durum. Çünkü sizi siz değil toplumun basiretsizliği yönetiyor. Bu hissiyatı sadece siz değil çoğu kişi yaşıyor. Bu bir anda olmuyor. Yavaş yavaş ruhumuza etki ediyor. Tıpkı bir parazitin peygamber devesinin içinde büyümesi ve sonra onu yönetmesi gibi.
 
Amaçsızlığı gidermek lazım sanırım.Aynı durumun bir benzerini yaşıyorum.İçe kapanık olduğumdan normal yaptıklarım değiştiği için sorun yaşıyorum...Anksiyete olma ihtimali varsa şu an anksiyeteyi yenmek için nereye gidebilirim??Gezilecek yerler belli başlı ve gerçekte değer verilecek gibi değiller.
 
Amacınız ve hayatta sizi uyandıracak bir tutkunuz yoksa,yani Japonlar buna "Ikigai" demişler...Her insanı hayata baǧlayan yoǧun bir tutkusu vardır...Eǧer yoksa onu bulmaya çalışın...Bu düşündüǧünüz kadar zor amaçlar deǧil...Belki resim yapmak,belki birilerine destek olmak,yardìm etmek ya da makale okumak,yeni yemek tarifleri bulup denemek,belki de bir spor dalı her gün size hayata baǧlanmak için sebepler verir..Mükemmel olmak zorunda deǧilsiniz,neye ilginiz olduǧunu bulsanız yeter...Hareket ve çalışmak herşeyin ilacıdır.Birşeyler yapmak için motivasyona ihtiyacımız yok,harekete geçince motivasyon geliyor.Örgü örmek olabilir,bilmiyorsanız da ögrenip yapmaya çalışın...Yeni kitaplar,yeni filmler keşfedilebilir....Örneǧin çiçek ve kuş türlerine ilgi duyan ;gece gündüz bununla ilgilenen insanlar var...Sizin de geçmişte bir tutkunuz ya da ilgilendiǧiniz konular vardır...Yoksa da bulmanın zamanı gelmiș..
 
Aynı şeyi yaşıyordum. Psikiyatriste gitmeni öneririm. Hepimiz öleceğiz bunda hemfikiriz ancak öleceğini bildiğin halde bazı şeyleri yapmıyorsan yapamıyorsan uzman doktordan tedavi al.
 
  • Beğendim
Tepkiler: nix
Ben de aynı şekilde hissediyorum. Sanki vaktim bitmiş uzatmalardayim. Bu rahatsız edici bir his değil, kabulleniş var. Belki de yakin zamanda olabilecek bir toplu ölüm ihtimalinden dolayı bu hisleri alıyoruz.
 
Amaçsızlığı gidermek lazım sanırım.Aynı durumun bir benzerini yaşıyorum.İçe kapanık olduğumdan normal yaptıklarım değiştiği için sorun yaşıyorum...Anksiyete olma ihtimali varsa şu an anksiyeteyi yenmek için nereye gidebilirim??Gezilecek yerler belli başlı ve gerçekte değer verilecek gibi değiller.
benim böyle olmamın sebebi birazda bu sene içime kapanmam oldu seneye düzelir diye ümit ediyorum galiba hayatımda yaşadığım şeylerin psikolojik yansıması olarak bu hisle cebelleşiyorum farkında olmadan
 
Ben de aynı şekilde hissediyorum. Sanki vaktim bitmiş uzatmalardayim. Bu rahatsız edici bir his değil, kabulleniş var. Belki de yakin zamanda olabilecek bir toplu ölüm ihtimalinden dolayı bu hisleri alıyoruz.
evet sevgili rhea tam olarak hissettiklerime tercüman olmuşsunuz bu konu üzerinden çok düşünüp kafayı yemekte istemiyorum ama böyle bir şey olursa diye korkmuyorumda bi sakinlik var üstümde eğer vaktim bitmişsede huzura ermek istiyorum sadece kırgın hissediyorum eğer dualarımı duyan bi tanrı varsa yanına kırgın gideceğim :((
 
evet sevgili rhea tam olarak hissettiklerime tercüman olmuşsunuz bu konu üzerinden çok düşünüp kafayı yemekte istemiyorum ama böyle bir şey olursa diye korkmuyorumda bi sakinlik var üstümde eğer vaktim bitmişsede huzura ermek istiyorum sadece kırgın hissediyorum eğer dualarımı duyan bi tanrı varsa yanına kırgın gideceğim :((
Yaratıcıya kırgın olma hakkımız olmadığını düşünüyorum. Mümkün olan en iyi şartlarda dünyaya geldik. Eski zamanlarda zenci köle olabilirdik, savaş olan bölgelerde her gün eziyet edilen yerel halktan biriydik belki de.. epstein çetesine satılan çocuklar mesela.. Yada bu ülkede iftiralarla kötü gösterilen, sapıkların pisliklerin eziyet ettiği gariban hayvanlardan birinin yerine yaşamak zorunda kalabilirdik.
Kara büyüler için esir edilip zulüm gören varlıklardan olmak istemezdim.
Yaratıcı bizi her surette yaratıp tahayyül edemeyeceğimiz acılar çektirir istese.
 
  • Üzüldüm
Tepkiler: nix
Ben de aynı şekilde hissediyorum. Sanki vaktim bitmiş uzatmalardayim. Bu rahatsız edici bir his değil, kabulleniş var. Belki de yakin zamanda olabilecek bir toplu ölüm ihtimalinden dolayı bu hisleri alıyoruz.
Virüs söylemi var siz böyle söyleyince bu aklıma geldi pandemiden sonra ölümler çoğaldı demoralize olduk eve kapandık kollektif toplumsal moralsizlik var bunu adlandıramıyorum adını koyamıyorum netliği olmayan tatsız bir durum var psikoloji de ne denir bilmiyorum genelde birşey var pandemi bir fırtına gibi girdi önüne hersey kattı sildi süpürdü gitti harabe kaldı ama yine net adını koyamıyorum bu duruma anormal değişik bu durum .
 
Geri
Üst