Ruhumdan uzaklaşıyorum

kenger

Kayıtlı Üye
Bu foruma birçok kez soru sormak aradığımı bulmak için 15 yaşımdan beri giriyorum. Şimdi 20'yi aştım. Ergenliğimde parapsikolojik durumlar yaşadım melek işaretleri görmek, varlık belirtileri gibi. Korktuğum için uzaklaştım. Geçenlerde yatağa uzandım ve Şaman davulu sesi açtım. Benim afantezyam yani hayal kurma, zihin körlüğüm var. Annemim yüzünü dahi tasavvur edemem işte. Gözümün önünde rengarenk bulanık uzaktan gözüken renkler geldi. Sonra ellerim ayaklarım ve göbeğime , bir şişeyi boşaltırken oluşan basınç gibi, bir etki oldu. Sonra bir şeyler düşündüm ama hatırlamıyorum. Uzun zaman sonra tekrar gelip sormak istedim.

Ruhumdan uzaklaşıyorum derken artık kendimi çıkmazda hissediyorum. Üniversite 2.sınıf öğrencisiyim; aile evinden uzakta, günlerin aynı olması, bölümümün geleceği iç açıcı olmaması, ailemin durumunun da iç açıcı olmaması sebebiyle artık kendimden, ruhumdan uzaklaşmış hissediyorum. Ergenken, lise okurken her şey çok güzeldi çünkü geleceğe dair hiçbir düşünce,kaygı yoktu. Şimdi ne yapacağımı bilmeden yürüyorum ama bir şeyler için çabalıyorum. Öyle içimi dökmek istedim.
 
Bu foruma birçok kez soru sormak aradığımı bulmak için 15 yaşımdan beri giriyorum. Şimdi 20'yi aştım. Ergenliğimde parapsikolojik durumlar yaşadım melek işaretleri görmek, varlık belirtileri gibi. Korktuğum için uzaklaştım. Geçenlerde yatağa uzandım ve Şaman davulu sesi açtım. Benim afantezyam yani hayal kurma, zihin körlüğüm var. Annemim yüzünü dahi tasavvur edemem işte. Gözümün önünde rengarenk bulanık uzaktan gözüken renkler geldi. Sonra ellerim ayaklarım ve göbeğime , bir şişeyi boşaltırken oluşan basınç gibi, bir etki oldu. Sonra bir şeyler düşündüm ama hatırlamıyorum. Uzun zaman sonra tekrar gelip sormak istedim.

Ruhumdan uzaklaşıyorum derken artık kendimi çıkmazda hissediyorum. Üniversite 2.sınıf öğrencisiyim; aile evinden uzakta, günlerin aynı olması, bölümümün geleceği iç açıcı olmaması, ailemin durumunun da iç açıcı olmaması sebebiyle artık kendimden, ruhumdan uzaklaşmış hissediyorum. Ergenken, lise okurken her şey çok güzeldi çünkü geleceğe dair hiçbir düşünce,kaygı yoktu. Şimdi ne yapacağımı bilmeden yürüyorum ama bir şeyler için çabalıyorum. Öyle içimi dökmek istedim.
Boşver aç bi 70lik
 
Gelecek kaygısını birçok kişi yaşıyor. Malesef ülkemizde ciddi derecede artan bir sorun. Zamanla her şeyin daha kötü olacağını düşünüyorum. Umarım bu durumu çabuk atlatırsınız. Bir şey sormak istiyorum. Normal imgeleyemediğiniz şeyleri yazıya döktüğünüzde imgeleyebiliyor musunuz? Mesela bir kuklayı?
 
Gelecek kaygısını birçok kişi yaşıyor. Malesef ülkemizde ciddi derecede artan bir sorun. Zamanla her şeyin daha kötü olacağını düşünüyorum. Umarım bu durumu çabuk atlatırsınız. Bir şey sormak istiyorum. Normal imgeleyemediğiniz şeyleri yazıya döktüğünüzde imgeleyebiliyor musunuz? Mesela bir kuklayı?
Hocam aslında ben herkesi kendim gibi sanmışım hep ancak zannettiğin imgeleme bambaşka bir şeymiş. Yazıları okurken tek gördüğüm harfler ve cümle silsilesi. Mesela “ayı” hayvan olanı yazınca aklıma kahverengi geliyor ama aklıma yani ayrıldığım kısm bu benim zihnimde hiçbir görüntü belirlenmiyor sadece biliyorum. Rüya da öyle sadece hissediyorum ve biliyorum çok karmaşık.
 
  • Beğendim
Tepkiler: Ori
Geri
Üst