gerçekten bilemiyorum?

  • Konbuyu başlatan Konbuyu başlatan pearl
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi

pearl

Kayıtlı Üye
mrb arkadaşlar, gün geçmiyor ki sıradışı ilişkiler gelip beni bulmasın.
daha önceki konumu bilenler bilir, yine zorlayan ve imtihan dolu bir ilişkinin ardından neyseki aradan geçen aylardan sonra biraz kendimi toparlamıştım ki...
şuan cidden kimseyle paylaşamadığım bir durumun içindeyim. anlamlandıramıyorum.
belki yorum yapan olur da ben de içinde bulunduğum durumla ilgili fikir sahibi olurum diye konu açmaya karar verdim.
bilgisayar firmasında çalışıyorum. çalıştığım işyerinde müdürüm olan bir kadın var birkaç aydır birlikte çalışıyoruz. evli ama çocuğu yok. evet biraz sıradışı olduğunu farketmiştim. yani erkek gibi konuşması oturuşu herşeyi aslında kıyafetleri de. ama evli nihayetinde bir erkekle.
ama sorun şu ki bu kişi hergün bu ne diyor? acaba diyeceğim şeyler söylemeye ve yapmaya başladı.
mesela yanına gidip bilgisayardan birşey bakarken özellikle yaklaşıp sürekli bana yapışması, öğle yemeğine çıksak mı deyince evliyim ben demesi, hepsi bir yana ilişkilerden konuştuğumuz bir sırada ben artık ilişki falan düşünmüyorum dediğimde bana niye gay misin dedi? bunlar normal mi? ben mi abartıyorum ki
 
mrb arkadaşlar, gün geçmiyor ki sıradışı ilişkiler gelip beni bulmasın.
daha önceki konumu bilenler bilir, yine zorlayan ve imtihan dolu bir ilişkinin ardından neyseki aradan geçen aylardan sonra biraz kendimi toparlamıştım ki...
şuan cidden kimseyle paylaşamadığım bir durumun içindeyim. anlamlandıramıyorum.
belki yorum yapan olur da ben de içinde bulunduğum durumla ilgili fikir sahibi olurum diye konu açmaya karar verdim.
bilgisayar firmasında çalışıyorum. çalıştığım işyerinde müdürüm olan bir kadın var birkaç aydır birlikte çalışıyoruz. evli ama çocuğu yok. evet biraz sıradışı olduğunu farketmiştim. yani erkek gibi konuşması oturuşu herşeyi aslında kıyafetleri de. ama evli nihayetinde bir erkekle.
ama sorun şu ki bu kişi hergün bu ne diyor? acaba diyeceğim şeyler söylemeye ve yapmaya başladı.
mesela yanına gidip bilgisayardan birşey bakarken özellikle yaklaşıp sürekli bana yapışması, öğle yemeğine çıksak mı deyince evliyim ben demesi, hepsi bir yana ilişkilerden konuştuğumuz bir sırada ben artık ilişki falan düşünmüyorum dediğimde bana niye gay misin dedi? bunlar normal mi? ben mi abartıyorum ki
iş hayatında olur böyle şeyler
 
mrb arkadaşlar, gün geçmiyor ki sıradışı ilişkiler gelip beni bulmasın.
daha önceki konumu bilenler bilir, yine zorlayan ve imtihan dolu bir ilişkinin ardından neyseki aradan geçen aylardan sonra biraz kendimi toparlamıştım ki...
şuan cidden kimseyle paylaşamadığım bir durumun içindeyim. anlamlandıramıyorum.
belki yorum yapan olur da ben de içinde bulunduğum durumla ilgili fikir sahibi olurum diye konu açmaya karar verdim.
bilgisayar firmasında çalışıyorum. çalıştığım işyerinde müdürüm olan bir kadın var birkaç aydır birlikte çalışıyoruz. evli ama çocuğu yok. evet biraz sıradışı olduğunu farketmiştim. yani erkek gibi konuşması oturuşu herşeyi aslında kıyafetleri de. ama evli nihayetinde bir erkekle.
ama sorun şu ki bu kişi hergün bu ne diyor? acaba diyeceğim şeyler söylemeye ve yapmaya başladı.
mesela yanına gidip bilgisayardan birşey bakarken özellikle yaklaşıp sürekli bana yapışması, öğle yemeğine çıksak mı deyince evliyim ben demesi, hepsi bir yana ilişkilerden konuştuğumuz bir sırada ben artık ilişki falan düşünmüyorum dediğimde bana niye gay misin dedi? bunlar normal mi? ben mi abartıyorum ki
abartmıyorsunuz yalandan kız arkadaş yapın ofise göstermelik gelsin soğutma duaları var onları yapın o kişi bulunduğu konumu kötüye kullanyor maskülen eril kadın anladığım hoş şeyler değil aynı yerde iş dışında iilişki talebi aleyhenize olur durum normal değil sözlüyüm deyin hanımefendi profosyenel değil öyle gözüküyor.
 

@Elnora_alila

sence bunu neden yaşıyorum? geçen sene evli bir adama aşık olup bu seneyi de eşcinsel bir kadının hayatıma girmeye çalışması bunlar normal şeyler ve ilişkiler değil? yani bu hayatı ben mi kendim mi çekiyorum? ya da neden hep sevdiğimiz insanlar uzaklaşır? herkeste böyle değil.
hayatımızda yolunda gitmeyen şeyleri gerçekten düzeltme şansımız var mı ?
 

@Elnora_alila

sence bunu neden yaşıyorum? geçen sene evli bir adama aşık olup bu seneyi de eşcinsel bir kadının hayatıma girmeye çalışması bunlar normal şeyler ve ilişkiler değil? yani bu hayatı ben mi kendim mi çekiyorum? ya da neden hep sevdiğimiz insanlar uzaklaşır? herkeste böyle değil.
hayatımızda yolunda gitmeyen şeyleri gerçekten düzeltme şansımız var mı ?
Geçmişte düşünürler ortaya şöyle bir soru atmışlar : Birey toplumla mı gelişir yoksa yalnız kalarak mı ?
İki düşünce için de taraflar yorum yapmaya başlamış.

Bir kısım şöyle demiş : Birey, sosyal bir hayvandır fakat toplumsal etkileşime girebilmesi için önce kişisel erdemlere sahip olmalıdır. Ancak o zaman anlamlı bir yaşam sürer.

Bir kısım ise şöyle demiş : Yalnız birey, doğayla ve kendisiyle temasa açık bireydir. Toplumsal dikkat dağıtıcı unsurlar olmadığında daha özgüvenlidir ve daha berraktır.

Kişi önce kendini sorgulamalı. Yaşam anlamsız geliyorsa, hiçbir şey yolunda gitmiyor gibi hissediyorsa, istemediği olaylar ve durumlar içerisinde kalıyorsa temel sebep ; kişisel erdemlere sahip olmadığı halde, olduğunu düşünmesidir.

Öyleyse ilk yapmamız gereken berrak bir zihin ve içgörü ile kendimizi fark etmek olmalı. Farkındalığımız arttıkça özgüvenimiz ve özsaygımız da artacaktır. Kendimiz gibi olanlar ile hemhal olmak istiyorsak önce kendimizin bilince varmalıyız.. Çünkü, kabul etmekte zorlansak da çevremizde olan kişilerin benzeriyiz.

Matematikte aritmetik ortalama tam da bu ilkeyi anlatır.
 
Geçmişte düşünürler ortaya şöyle bir soru atmışlar : Birey toplumla mı gelişir yoksa yalnız kalarak mı ?
İki düşünce için de taraflar yorum yapmaya başlamış.

Bir kısım şöyle demiş : Birey, sosyal bir hayvandır fakat toplumsal etkileşime girebilmesi için önce kişisel erdemlere sahip olmalıdır. Ancak o zaman anlamlı bir yaşam sürer.

Bir kısım ise şöyle demiş : Yalnız birey, doğayla ve kendisiyle temasa açık bireydir. Toplumsal dikkat dağıtıcı unsurlar olmadığında daha özgüvenlidir ve daha berraktır.

Kişi önce kendini sorgulamalı. Yaşam anlamsız geliyorsa, hiçbir şey yolunda gitmiyor gibi hissediyorsa, istemediği olaylar ve durumlar içerisinde kalıyorsa temel sebep ; kişisel erdemlere sahip olmadığı halde, olduğunu düşünmesidir.

Öyleyse ilk yapmamız gereken berrak bir zihin ve içgörü ile kendimizi fark etmek olmalı. Farkındalığımız arttıkça özgüvenimiz ve özsaygımız da artacaktır. Kendimiz gibi olanlar ile hemhal olmak istiyorsak önce kendimizin bilince varmalıyız.. Çünkü, kabul etmekte zorlansak da çevremizde olan kişilerin benzeriyiz.

Matematikte aritmetik ortalama tam da bu ilkeyi anlatır.
tşk ederim.. burada gerçekten harika insanlar var. keşke uzun uzun sohbet etme şansımız olsaydı 🤍
 
mrb arkadaşlar, gün geçmiyor ki sıradışı ilişkiler gelip beni bulmasın.
daha önceki konumu bilenler bilir, yine zorlayan ve imtihan dolu bir ilişkinin ardından neyseki aradan geçen aylardan sonra biraz kendimi toparlamıştım ki...
Nasıl düzeltilir bilmiyorum ama sadece sizin başınıza gelmediğini ,yalnız olmadığınızı söylemek için yorum yapıyorum..Kendimce biraz da cevaplamaya çalışayım...Arkadaşlık,dostluk ve flört mevzularında ben de tuhaflıklarla karşılaşmışımdır...Ayrıntıya girmeden örnek vereyim...Mesela çok sevdiğim insanlarla daha çok zaman geçirmek istesem olmaz ama daha normal hissettiğim kişilerle hayatın bir oyunu gibi daha çok görüşmek zorunda kalmışımdır..Ya da ikili ilişkilerimde çok mutlu olduğum bir gün ayrılık yaşamışımdır..Bunları araştırdığımda önce kendimizi tanımamız gerektiğini,kendi üzerimizde çalışmamızın da önemini anlamış oldum...Aynalama ,yansıtma ve aynı enerji ya da karşıt enerjileri kendimize çektiğimizi anlamak için iç dünyamız üzerinde çalışmalıyız,yazmalıyız,okumalıyız,izlemeliyiz...Belki sınırlarınızı çizmeniz ve insanları tanımak için onlara zaman vermeniz gerekiyordur..Geçmiş yıllarda sezgilerime güvenerek daha ilk günlerde insanlar bana aksini gösterse bile her insanın en iyi yanını görmeye çalışırdım...Ama yanlış olduğunu anladım ,bir insan ya da ben de aynı şekilde hiç kimse %100 tanınamaz...Ya da %100 kimse güvenilir değildir...Herkesin değişebileceğini kabul etmeliyiz ve doğru kişilerin bizimle kalması için ayrıca çabaya ihtiyacımız olmadığını,bu soruları bize sordurmayacağını hissediyorum...Çevremde gözlemlediğime göre bu tür ilişkiler zaten su gibi akıcı ve doğal oluyor...Yürümeyen ,çok sevdiğimiz halde yarım kalan ,güvenimizin sarsıldığı ilişkiler de çok kıymetli artık benim için...Çünkü bu ilişkiler de bizim bazı noktalarımıza basıp kendimizi tanımamızı ve sınırlarımızı çizmeyi öğretiyor sonuçta...Kısaca iyi yanından bakmanızı öneririm ve tuhaf kişiler ya da olaylarla karşılaşmanın bazen durağanlıktan daha iyi olduğunu düşünürsek daha mutlu oluruz...Tuhaf ya da normal her insana biz bir şey katarız onlar da bize katar...Biz de onlara tuhaf geliyoruzdur belki....Bir de enerjilerin karşılıklı olduğunu düşünürsek...''Tuhaf''kelimesini çok yineledim ama sebebi benim de böyle kişiler ve bana yaşattıklarıyla başa çıkmak zorunda olduğum dönemleri hatırladığım için..Yani yalnız değilsiniz,bilin istedim:)
 
Bir ilişki yaşanmadığına göre sizi bulan sıradışı bir ilişki yok. Flört ediyor ise sizinle bu mümkün. Lbgtq birey olabilir. Evli olup da lbgt birey olan çok kişi var. Kişinin durumu normal, lakin iş yerinde
bu konu taciz olarak kabul edilebilir hem etik değil hatta suç sayılabilir. ( şaka yapıyor ise bu bu tür şakaların yapılması lazım lakin, iş yeri etiği konusunda oldukça kötü bir farkındalığa sahip bir ülkeyiz)
 
bu konunun üzerinden 8 ay geçmiş. o zamanlar ben ne yaşıyorum diye konu açmışım buraya ki ne yaşadığımı kimseye anlatamadığım için burada paylaşmışım.
başıma ilk defa böyle bişey geldiği için anlamlandıramamıştım ama tabi ki bu geçen süreçte çok şey yaşandı ve zaten ben bu konuyu açarken karşı taraf çoktan bazı kararlar almış üzerime son hız geliyormuş ama ben hala olayın çok dışındaymışım.
bu geçen süreçte bu bahsettiğim şahıs bana açıldı, ben o zamanlar onu direk reddetmediğim için ümit alıp bana olmayacak tekliflerle geldi :( hepsi bi yana kocasından boşanmaya kalktı :( çok ama çok şey yaşandı. maalesef ki bir üst konumdaki amirim olduğu için bazı şeyleri ben aslında işyerindeki huzurum için susmamı bu insan benim kedisi için seçtiği ve beni kendince isimlendirdiği "pasif" olmamla kendini inandırdı. bunu ona anlatamadım ben pasif falan değilim sadece olması gerektiği gibi davranmaya çalışıyorum desem de , her söylediği şeyin aslında kendi hayal dünyasındaki bir kapıya açıldığını bu salak (ben) çok sonra zamanla anladım. ne zaman ki bu eşcinsellerle ilgili araştırma yaptım, neden sürekli bana pasif olmakla itham ettiğini, neden her girdiğim ortamda erkek olup olmadığını sorguladığını, her işyerindeki muhatap olduğum erkekle kanlı bıçaklı olup kavga ettiğini, neden türlü bahanelerle evime gelmeye çalıştığını, doğum günümde pastanın üzerine yazdığı şarkı sözlerinin ne anlama geldiğini, sürekli bana temas etmek istediğini ve bir sürü taciz sayılabilecek cinsel yaklaşmaları ve sözlerini, herşeyi ama herşeyi çok sonra anladım. aslında çok sonra anladım değil konduramadım, zaten bu konuyu da o zamanlar açmışım, tabiki sonradan olay çok netleşip, onun çıldırma süreçleri olayı netleştirse de çok uzadı bu süreç. sonunda bulunduğum departmandan ayrılmak istedim. yine aynı şirketin farklı departmanlarında çalışıyoruz. ara ara görüyorum ama suratına bile bakmayorum. çünkü onun yüzünden yerimden oldum.
o kadar garip ki geriye kalan şeyler, önce anlamdıramama, sonra şok, sonra olayları kontrol altına almaya çalışma evresi, sonra karşı tarafın bu idare etme olayını kabul anlamasıyla gelen çaresizlik, sonra öfke, sonra kaçış ve ayrılış.
ama şuan geldiğim noktada sadece üzülüyorum. hala ama hala hissediyorum ki sanki bu takıntı bitmeyecek :( işin kötüsü ben bu kadar savaştan sonra galip gelmeyi beklerken, neden şuanda üzgün ve kalbim acıyor? ona mı üzülüyorum yoksa yaşadıklarıma mı, yoksa ah be keşke erkek olsaydın da beni de bu kadar yine sevseydin kısmına mı. bilemiyorum, konuyu görünce yazıp içimi dökmek istedim. hayat çok garip.
 
ama şuan geldiğim noktada sadece üzülüyorum. hala ama hala hissediyorum ki sanki bu takıntı bitmeyecek :( işin kötüsü ben bu kadar savaştan sonra galip gelmeyi beklerken, neden şuanda üzgün ve kalbim acıyor? ona mı üzülüyorum yoksa yaşadıklarıma mı, yoksa ah be keşke erkek olsaydın da beni de bu kadar yine sevseydin kısmına mı. bilemiyorum, konuyu görünce yazıp içimi dökmek istedim. hayat çok garip.
Hayat garip değil aslında sadece perde arkasını görmekte geç kalıyoruz bazen yada kendimizi kandırıyoruz diyelim.
O hanımefendinin size ne öğretmeye çalıştığına bakın. Belki siz önceden lgbt bireylere aşırı önyargılı ve zorba bir tutum içindeydiniz bunu dile getirmeseniz bile içten içe küçümsediniz.
Belki de onun size takıntı derecede ilgi duyması size ulaşmak için sizin sınırlarınızı bu kadar zorlaması siz de bunu başka birilerine yaptığınız için olabilir.
Yada iş kariyer vb konularda takıntılısınız iş hayatında yükselmek için her şeyi göze alabileceğinizi düşündünüz ama evren sizin ne kadar kararlı olduğunuzu görmek istedi.
Hayat biz ne istersek bize sunmaz biz ne isek onu verir sadece.
 
Geri
Üst