Blacklight0044
Kayıtlı Üye
Merhaba arkadaşlar,
Konunun başlığını görünce herkeste farklı bir anlam uyanacaktır. Ancak ben bu başlığı koyu bir Müslüman bakış açısıyla atmadım. Tüm dinleri, okültizmi, spiritüalizmi elimden geldiğince araştıran biri olarak bu başlığı koyuyorum.
Siz ister bunu evrensel bir genelleme olarak alın, ister daha bireysel ve dar anlamda düşünüp sadece Kur’an’dan bir söz olarak görün. Bu ifade; bizi yaratan, bize bu bedeni veren ve yeri geldiğinde de bizi öldüren, her şeyin yaratıcısından başka güç sahibi, mutlak kudret yoktur demek bana göre.
Arapça, İngilizce, Farsça veya Türkçe söylenmesi fark etmeyeceği gibi, benim demin söylediğim şekilde söylenince de bir şey fark etmeyecek; niyet aynı olduktan sonra. Bu güç istediğini oldurur, istediğini oldurmaz.
İnsanlar yaşlanıyor, görüntüleri değişiyor, algılayış biçimleri değişiyor, hatta büyüyünce bazı insanların duyguları da değişiyor. Sinirli oluyor, hüzünlü oluyor. Bunlar bedenin getirdiği değişimleridir. O kişi sinirli de olmak istemez, hüzünlü de. Demek ki içeride başka bir şey var. Değer verilmesi gereken başka bir şey.
Bizi yaratan bizden bunu bulmamızı, fark etmemizi istemiştir. Yoksa onun bizi kurtarmaktan başka istediği şey yoktur.
Her istek, her arzu ona çıkıyor. O isterse olur, istemezse olmaz. Sen bir şeyi istersin, çabalarsın, emek verirsin ve Allah onu gerçekleştirmez. Veya istersin, emek veremezsin, ümidini kesersin ve onu gerçekleştirir.
Demeye çalıştığım şey, kontrol ne kadar bizde gibi gözükse de biz hiçbir şeyi kontrol etmiyoruz. Yaşlılığı ve ölümü kontrol edemediğimiz gibi. Veya yolda yürürken yanlışlıkla öldürdüğümüz böcekleri, haberimiz olup olmadan, göremeyip kontrol edemediğimiz gibi.
Bir gün banyomda lavabo kenarında bir böcek gördüm. Suyu açsam boğulup ölecekti. Peçetenin ucunu uzattım, ona tırmandı, yere bıraktım. Mutlu oldum. Küçük bir böceğe böyle merhamet göstermek mutlu etti. Suyu açsam ölümü benim elimden olacaktı ve boğulacaktı.
Bir hafta sonra duş alırken yere gözüm kaydı. Baktım yine o böcek ama bu sefer ölmüştü. Sonradan fark ettim. Boğuldu ve ölümü benim elimden oldu. O gün olan şey yine oldu, ancak bir hafta sonra oldu. Engellemeye çalıştığım şeyin birebiri gerçekleşti, ben hiçbir şey fark etmeden.
Allah istediğini oldurur, istediğini oldurmaz. Biz hiçbir şeyde kontrol sahibi değiliz ve hiçbir şeyin de farkında değiliz.
Bu sorumluluktan kaçmak gibi anlaşılmasın, elbette etkimiz vardır. O böceğin ölümünü ötelemem gibi. Ancak mutlak kontrol bizde değildir.
Konunun başlığını görünce herkeste farklı bir anlam uyanacaktır. Ancak ben bu başlığı koyu bir Müslüman bakış açısıyla atmadım. Tüm dinleri, okültizmi, spiritüalizmi elimden geldiğince araştıran biri olarak bu başlığı koyuyorum.
Siz ister bunu evrensel bir genelleme olarak alın, ister daha bireysel ve dar anlamda düşünüp sadece Kur’an’dan bir söz olarak görün. Bu ifade; bizi yaratan, bize bu bedeni veren ve yeri geldiğinde de bizi öldüren, her şeyin yaratıcısından başka güç sahibi, mutlak kudret yoktur demek bana göre.
Arapça, İngilizce, Farsça veya Türkçe söylenmesi fark etmeyeceği gibi, benim demin söylediğim şekilde söylenince de bir şey fark etmeyecek; niyet aynı olduktan sonra. Bu güç istediğini oldurur, istediğini oldurmaz.
İnsanlar yaşlanıyor, görüntüleri değişiyor, algılayış biçimleri değişiyor, hatta büyüyünce bazı insanların duyguları da değişiyor. Sinirli oluyor, hüzünlü oluyor. Bunlar bedenin getirdiği değişimleridir. O kişi sinirli de olmak istemez, hüzünlü de. Demek ki içeride başka bir şey var. Değer verilmesi gereken başka bir şey.
Bizi yaratan bizden bunu bulmamızı, fark etmemizi istemiştir. Yoksa onun bizi kurtarmaktan başka istediği şey yoktur.
Her istek, her arzu ona çıkıyor. O isterse olur, istemezse olmaz. Sen bir şeyi istersin, çabalarsın, emek verirsin ve Allah onu gerçekleştirmez. Veya istersin, emek veremezsin, ümidini kesersin ve onu gerçekleştirir.
Demeye çalıştığım şey, kontrol ne kadar bizde gibi gözükse de biz hiçbir şeyi kontrol etmiyoruz. Yaşlılığı ve ölümü kontrol edemediğimiz gibi. Veya yolda yürürken yanlışlıkla öldürdüğümüz böcekleri, haberimiz olup olmadan, göremeyip kontrol edemediğimiz gibi.
Bir gün banyomda lavabo kenarında bir böcek gördüm. Suyu açsam boğulup ölecekti. Peçetenin ucunu uzattım, ona tırmandı, yere bıraktım. Mutlu oldum. Küçük bir böceğe böyle merhamet göstermek mutlu etti. Suyu açsam ölümü benim elimden olacaktı ve boğulacaktı.
Bir hafta sonra duş alırken yere gözüm kaydı. Baktım yine o böcek ama bu sefer ölmüştü. Sonradan fark ettim. Boğuldu ve ölümü benim elimden oldu. O gün olan şey yine oldu, ancak bir hafta sonra oldu. Engellemeye çalıştığım şeyin birebiri gerçekleşti, ben hiçbir şey fark etmeden.
Allah istediğini oldurur, istediğini oldurmaz. Biz hiçbir şeyde kontrol sahibi değiliz ve hiçbir şeyin de farkında değiliz.
Bu sorumluluktan kaçmak gibi anlaşılmasın, elbette etkimiz vardır. O böceğin ölümünü ötelemem gibi. Ancak mutlak kontrol bizde değildir.