Aldatılma psikolojisi

Ori' Alıntı:

Ben ne zamandır büyük konuşmaktan korkmuyorum. Aksinde insan kendini tanıdığı ve yapmayacağından emin olduğu konular hakkında büyük konuşabilir.

Genişletmek için tıkla ...

büyük konuştuğum bir çok konu var.. karakter özelliklerini tanıyan herkes de bunu yapıyordur eminim ki..

Önemsiz, gereksiz yada herhangi bir konu sohbet muhabbet veya düşünmeden konuşmaktan ziyade büyük konuşmanın beddua, nefret, kin öfke yada aşırı duygu yoğunluğu sonucu herhangi bir şekilde ağızdan dökülen kelimelere eşdeğer olduğunu düşünüyorum. Ve bu tip söylemlerin sıradan olmadığını, mutlaka etkisi ve tesiri olduğuna inanıyorum. Yani bence kendi fikrimce ;
Büyük konuşmakta bir nevi büyü gibidir..
Genelde bu tip söylemleri yaparken, tüm benliğimizi niyetimizi düşünce ve ruhunuzu ortaya koyarız.
O an çıkan cümleler, alelade kelimeler değildir.
Öylesine söylenmiş sözler de değildir.
Dönüp dolaşım mutlaka bir yerde karşınıza çıkıyor.. birkaç kez tecrübe ettim

sevgili romeo söylediklerin çok doğru.. özellikle 'bir nevi büyü gibidir' konusuna kesinlikle katılıyorum.. eklemek istediğim bir kaç nokta var..
kendi deneyimlerimden yola çıkarak şunu söyleyebilirim; büyük konuştuğumuz konular ego içeriyorsa; kendini yüceltme veya başkasını yerme gibi; bir enerji yaratıyorsa gözlemlediğim kadarıyla bir şekilde kendini o konunun öznesi olarak buluyorsun bir zaman sonra..
ve tabi bu büyük konuşmaların dile dökülmesi aynı zamanda başka biriyle de paylaşılması gerekiyor..
insanın kendi iç sesiyle konuştukları ölçüp tarttıkları genelde bu tarz bir etki yaratmadı bende..
yine insanın kendisini tanıyarak büyük konuşmasının ters tepmediğini de deneyimledim..

20li yaşlarımın başında arabesk dinlemez bir şekilde maruz kalırdım.. hep de alay ederdim dinleyenlerle, taklitlerini yapardım.. 20lerin sonuna geldiğimde arabesk dinlerken buldum kendimi..
'canım' kelimesi bana çok samimiyetsiz geliyor lütfen kimse bana canım demesin ben de kimseye demem zaten derdim yine ergen dönemlerimde.. geçen yıl fark ettim bu konuyu.. ablam canım dedi efendim canım diye cevap verdim ve asla aklımda olmayan söylediğim o cümle geldi aklıma.. hala aynı kanıda olmama rağmen bi güç onu söyletti bi şekilde.. insan farkına varınca tekrarlamıyor aynı zamanda..

büyünün varlığını küçük yaşta öğrendim.. dershane döneminde arkadaşlarım bu konuya çok meraklıydı ve 24 saat ayrılmadığım arkadaşlarımla konu büyü yapma konularına geldiğinde hep küçümsedim hep yolumu değiştim işim var dedim o ortamdan uzaklaştım.. kontejyan diye bir forum vardı geçmişte; ablam eğitim almıştı ordan.. bunun üzerine kavgalarımız oldu.. büyüye ilgi duyanları hep ayıpladım.. hiç büyüye ilgi duymadım hala da duymuyorum..
asla konuşmam dediğim insanlar oldu.. eş dost aile çevre.. hala da konuşmam..
insan yakın arkadaşının, eş dostunun, sevdiğine sevgilisine yan gözle bile bakmamalı derdim.. aksi bir durum yaşamadım..

büyük konuşmanın etkisi gerçekten şaşırtıcı.. üzerine kafa yorulması gereken bir konu..
ancak bence insan doğrularından ne kadar eminse o kadar şaşmaz oluyor bu konuda..