embriyo
Elit Üye
Temizlik yaptım bugün...
Hem de tüm benliğimde.
Bütün kaslarımı,sinirlerimi, kemiklerimi hatta kanımı bile temizledim.
Kırgınlıklarımı dışarı çıkardım ilk önce...
Görmenizi isterdim.
Nasıl da çok yer kaplıyorlarmış inanmazsınız.
Bağışlamayı yerleştirdim yerine özenle.
Titizlikle her birinin üstüne ektim tohumlarını.
Her yere, görebildiğim göremediğim her yere serptim.
Atarken kırgınlıklarımı bakmadım neydi onlar diye.
Gelecek geçmişten çok daha fazla yaşanası.
Bakmadım, merak da etmedim.
Bağışlamayı ekerken tekrar kırılmaktan korkuyordum belki.
Kıskançlığımı çıkardım.
Meğer ben ne az kıskançmışım.
Çok kolay oldu. Sevindim.
Sanki kaybedilmiş bir eşyamı bulmuş gibi oldum.
Çok şükür ki kin ve nefret yoktu yüreğimde.
Nasıl temizlerdim hiç bilmiyorum.
Sıra korkularıma gelmişti.
Çıkarmaya bile korktum önce.
Ne de çok alışmışım onlarla yaşamaya.
Bunca acı ve endişeye nasıl alışılır, içten içe bir sevgi nasıl duyulur
anlayamadım.
Yerini toprağını sevmiş mor birer menekşeydiler.
E... ne de olsa iyi bakmıştım onlara.
Her gün yeni yeni korkular ekleyip endişelerimle sulamıştım.
Mutluluklarımı, ümitlerimi ne de çok ihmal ettiğimi anladım o an.
Bu ilgiyi onlara verseydim, her gün onları düşünüp birer umut daha ekseydim,
almadan verip beklemeden sevseydim.
Her şeyden önce içimdeki gücün ve sevginin daha fazla farkında olsaydım
böyle bahar temizliklerine ihtiyacım kalmazdı.
Çok zorlandım korkularımla.
Birbirlerinin içine halkalar misali girmişlerdi.
Kenetlenmişlerdi adeta.
Ama onları da sevgiyle çıkardım.
Ve onları yaşamış olmaktan hem de bir zamanlar bir kabus gibi yaşamış olmaktan pişmanlık duymadan çıkardım. .
Kızsaydım, onlara bağırıp çağırsaydım yine dönüp dolaşıp geleceklerini
biliyordum.
Temizlik yaptım bugün. .
Bahar temizliği.
Neşe ektim, hoşgörü, güven, sevgi ektim. .
Almadan vermeyi, sevilmeden de sevmeyi, paylaşmayı ektim.
Korkusuzlukları ektim alabildiğine...
Saatlerce ektim korkusuzluğu...
Mutluluk ektim. Doğallık... Sonsuzluk...
Bağışlama... ektim.
Sevgi ektim her hücreme.
Coşku, heyecan, sessizlik ektim.
Tüm güzel fikirler sessizken geliyor bana...
Kabullenme ektim.
Baş eğme değil.
Olduğu gibi kabullenme ...
Edward Morrıson
Sivri ve temizlenmesi gereken, enerjimizi boşuna verdiğimiz ölü dallarımızı, huylarımızı budamalıyız, yerine sevgi tohumları ekmeliyiz.
Dikkat ettiniz mi, doğa bize yol gösteriyor! Bahar aylarında bahçelerimizde ağaç ve çiçeklere yapılan budama yöntemini kendimizde de uygulamalıyız. Her sene geriye bakıp kötü alışkanlık ve huylarımızın farkına varıp, onları temizlemeli, budamalıyız.
Dünyada ki canlı-cansız her varlık tekamülümüzde yardım eder, onlar evrenin yaratıcı gücünün bize verdiği yardımcılardır ve onların da kendilerine göre bilinçleri vardır. Ayağımıza takılan bir taş bile belki bize önümüzde oluşan engelleri kaldırmamızı anlatmaya çalışıyordur. Önemli olan onların işaretlerinin farkına varabilmektir.
Farkındalığın öneminin farkına varmanızı dilerim
Hem de tüm benliğimde.
Bütün kaslarımı,sinirlerimi, kemiklerimi hatta kanımı bile temizledim.
Kırgınlıklarımı dışarı çıkardım ilk önce...
Görmenizi isterdim.
Nasıl da çok yer kaplıyorlarmış inanmazsınız.
Bağışlamayı yerleştirdim yerine özenle.
Titizlikle her birinin üstüne ektim tohumlarını.
Her yere, görebildiğim göremediğim her yere serptim.
Atarken kırgınlıklarımı bakmadım neydi onlar diye.
Gelecek geçmişten çok daha fazla yaşanası.
Bakmadım, merak da etmedim.
Bağışlamayı ekerken tekrar kırılmaktan korkuyordum belki.
Kıskançlığımı çıkardım.
Meğer ben ne az kıskançmışım.
Çok kolay oldu. Sevindim.
Sanki kaybedilmiş bir eşyamı bulmuş gibi oldum.
Çok şükür ki kin ve nefret yoktu yüreğimde.
Nasıl temizlerdim hiç bilmiyorum.
Sıra korkularıma gelmişti.
Çıkarmaya bile korktum önce.
Ne de çok alışmışım onlarla yaşamaya.
Bunca acı ve endişeye nasıl alışılır, içten içe bir sevgi nasıl duyulur
anlayamadım.
Yerini toprağını sevmiş mor birer menekşeydiler.
E... ne de olsa iyi bakmıştım onlara.
Her gün yeni yeni korkular ekleyip endişelerimle sulamıştım.
Mutluluklarımı, ümitlerimi ne de çok ihmal ettiğimi anladım o an.
Bu ilgiyi onlara verseydim, her gün onları düşünüp birer umut daha ekseydim,
almadan verip beklemeden sevseydim.
Her şeyden önce içimdeki gücün ve sevginin daha fazla farkında olsaydım
böyle bahar temizliklerine ihtiyacım kalmazdı.
Çok zorlandım korkularımla.
Birbirlerinin içine halkalar misali girmişlerdi.
Kenetlenmişlerdi adeta.
Ama onları da sevgiyle çıkardım.
Ve onları yaşamış olmaktan hem de bir zamanlar bir kabus gibi yaşamış olmaktan pişmanlık duymadan çıkardım. .
Kızsaydım, onlara bağırıp çağırsaydım yine dönüp dolaşıp geleceklerini
biliyordum.
Temizlik yaptım bugün. .
Bahar temizliği.
Neşe ektim, hoşgörü, güven, sevgi ektim. .
Almadan vermeyi, sevilmeden de sevmeyi, paylaşmayı ektim.
Korkusuzlukları ektim alabildiğine...
Saatlerce ektim korkusuzluğu...
Mutluluk ektim. Doğallık... Sonsuzluk...
Bağışlama... ektim.
Sevgi ektim her hücreme.
Coşku, heyecan, sessizlik ektim.
Tüm güzel fikirler sessizken geliyor bana...
Kabullenme ektim.
Baş eğme değil.
Olduğu gibi kabullenme ...
Edward Morrıson
Sivri ve temizlenmesi gereken, enerjimizi boşuna verdiğimiz ölü dallarımızı, huylarımızı budamalıyız, yerine sevgi tohumları ekmeliyiz.
Dikkat ettiniz mi, doğa bize yol gösteriyor! Bahar aylarında bahçelerimizde ağaç ve çiçeklere yapılan budama yöntemini kendimizde de uygulamalıyız. Her sene geriye bakıp kötü alışkanlık ve huylarımızın farkına varıp, onları temizlemeli, budamalıyız.
Dünyada ki canlı-cansız her varlık tekamülümüzde yardım eder, onlar evrenin yaratıcı gücünün bize verdiği yardımcılardır ve onların da kendilerine göre bilinçleri vardır. Ayağımıza takılan bir taş bile belki bize önümüzde oluşan engelleri kaldırmamızı anlatmaya çalışıyordur. Önemli olan onların işaretlerinin farkına varabilmektir.
Farkındalığın öneminin farkına varmanızı dilerim
