Elnora_alila
Moderator
Jiva Dasha'da yani ölümlü - cahil evrede kişi : 'Om Namah Shivaya' mantrasını zikreder. Bu mantra : 'Şiva'ya saygı duyuyorum.' anlamına gelir. Öz - gerçekleşmeye ulaştıktan sonra kişi, bedenden ayrı bir varlık olarak benliğin sürekli farkındalığını deneyimler : 'Shivoham' = Ben Şiva'yım. (Shiva ile gerçek benliğim arasında hiçbir ayrım yoktur)
İnsan kendisini yalnızca bedeni, kişiliği, zihni ve bireysel hikayesi olarak gördüğünde kendisini sınırlı bir varlık olarak algılar. Fakat daha derin düzeydeki Atman, yani gerçek benlik, Brahman'dan ayrı değildir. Aham Brahmasmi : 'Ben Brahman'ım.'
Hallac'ın Ene-l Hak sözü de (fena kavramı üzerinden) : Bireysel ben kavramının ortadan kalkması ve geriye yalnızca hakikatin kalmasıdır.
Her iki söylemde de 'Benlik olarak ben ortadan kalktım ; konuşan artık ego değil, Hakikattir.' felsefesi yatar.
Bütün meselenin düğümlendiği nokta 'Ben' kavramıdır. Tanrı olmadığımı düşündüğüm şey, Ben dediğim şey tam olarak nedir?
Buradaki ben = beden +kişilik +düşünceler +anılar + arzular .. gibi uzar.
Peki, tüm bunları gözlemleyen nedir ? Bedenimi gözlemleyebiliyorum, düşüncelerimi gözlemleyebiliyorum, duygularımı gözlemleyebiliyorum.
O halde bunların hiçbirisi, en derin anlamda Ben değilim. Çünkü gözlenen şey ile gözlemleyen arasında bir ayrım var. İşte bu sorgulama kişiyi Atman bilincine çıkartır.
Çünkü insanın Ben diye deneyimlediği bağımsızlık, mutlak gerçeklik açısından sorgulanır.
Şunu da eklemeden geçmeyelim
Mistik gelenekler : Ben kimim, der..
Jung ise : Ben kim olduğumu sandığımı neden sanıyorum, der..
Sizi bilemem fakat bana göre Jung, ulaşılması en zor cevabın sorusunu, en kolay biçimde sormakta oldukça başarılı.
Peki siz kendinizi, kendinizden ibaret mi sanıyorsunuz ?
Elnora_
Yararlanılan kaynaklar ;
trimandil - Lord Shiva
Hallac-ı Mansur
Kırmızı kitap
İnsan kendisini yalnızca bedeni, kişiliği, zihni ve bireysel hikayesi olarak gördüğünde kendisini sınırlı bir varlık olarak algılar. Fakat daha derin düzeydeki Atman, yani gerçek benlik, Brahman'dan ayrı değildir. Aham Brahmasmi : 'Ben Brahman'ım.'
Hallac'ın Ene-l Hak sözü de (fena kavramı üzerinden) : Bireysel ben kavramının ortadan kalkması ve geriye yalnızca hakikatin kalmasıdır.
Her iki söylemde de 'Benlik olarak ben ortadan kalktım ; konuşan artık ego değil, Hakikattir.' felsefesi yatar.
Bütün meselenin düğümlendiği nokta 'Ben' kavramıdır. Tanrı olmadığımı düşündüğüm şey, Ben dediğim şey tam olarak nedir?
Buradaki ben = beden +kişilik +düşünceler +anılar + arzular .. gibi uzar.
Peki, tüm bunları gözlemleyen nedir ? Bedenimi gözlemleyebiliyorum, düşüncelerimi gözlemleyebiliyorum, duygularımı gözlemleyebiliyorum.
O halde bunların hiçbirisi, en derin anlamda Ben değilim. Çünkü gözlenen şey ile gözlemleyen arasında bir ayrım var. İşte bu sorgulama kişiyi Atman bilincine çıkartır.
Çünkü insanın Ben diye deneyimlediği bağımsızlık, mutlak gerçeklik açısından sorgulanır.
Şunu da eklemeden geçmeyelim
Mistik gelenekler : Ben kimim, der..
Jung ise : Ben kim olduğumu sandığımı neden sanıyorum, der..
Sizi bilemem fakat bana göre Jung, ulaşılması en zor cevabın sorusunu, en kolay biçimde sormakta oldukça başarılı.
Peki siz kendinizi, kendinizden ibaret mi sanıyorsunuz ?
Elnora_
Yararlanılan kaynaklar ;
trimandil - Lord Shiva
Hallac-ı Mansur
Kırmızı kitap