Hayatın kendisi yoğun. Biliyorum herkes farklı olmak ister. Böyle olunca olmayan şeyler bile sanki varmış geliyor insana. Acaba bir kişi farklı olduğunu daha doğrusu yetenekleri olduğunu nasıl anlar. Çok genel oldu. Biliyorum. Bazen birşeyler hissediyorum. Eskiden tabiiki. Bir iki ay öncesine kadar. Odamda bazı şeylerin anlamsız sesleri oluyordu. Birşeyler kendi kendine düşüyordu. Yada ben kendimce öyle yorumluyordum. Sonra küçükken seslerini duymuştum. Duştayken bana giyinmemi üç defa söylediler. Sonra bazı şeyleri hissediyordum. Özellikle sevdiğim birisini. 3 ay öncesine kadar aşık değildim. Yada itiraf etmiyordum. Bundan sonra herşey gitti sanki. Aşkımı itiraf ettim ve herşey gitti. Rüyalarımda gördüğüm kabuslar gitti. Hep gördüğüm bir rüya. Benden saklanıyordu. Her seferinde bağırarak uyanıyordum. Senden korkmuyorum diye. Bazende karabasan geliyordu. Ama alışmıştım. Alışkanlık olarak nas ve felak okuyordum. Sonra gidiyordu. Bazen sanki birilerinin düşüncesini algılıyorum gibi geliyor. Bazen sanki sözler yok ama hisler birşekilde kafamın içinde oluyor. Sevdiğim bir insanla aramızdaki enerjiyi hissedebiliyorum. Eminim bu dünyada benden çok daha özel insanlar var. Ama belki de bende sıradan değilimdir. Bunu bilme imkanım var mıdır. Bu işler nasıl oluyor pek bilmiyorum. Neden bu kadar ilgiliyim derseniz. Bilmiyorum. Belki de basit bir çocukluk benimkisi. Nedenini bilmiyorum ama merak ediyorum. Bazende saçma sapan hissiyatlar geliyor. Bazen birisinin ismine odaklanıyorum. Ve hayatımda o kişinin ismi ile ilgili kişilerle tanışıyorum. Özellikle net üzerinden arkadaşlık uygulamalarında. Uzun oldu.